Η τεκίλα δεν είναι μόνο Μαργαρίτα: 10 κοκτέιλ που αξίζει να ανακατέψετε στο σπίτι
Υλικό 18+. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ βλάπτει την υγεία σας.
Ενημερώθηκε
Θα πω ειλικρινά: λυπάμαι περισσότερο για την τεκίλα από οποιαδήποτε άλλη φιάλη πίσω από το μπαρ. Έχει την χειρότερη φήμη από όλες — «αλάτι, γλείψιμο, ποτό, λεμόνι, κατσούφιασμα». Έτσι, τη δεκαετία του 2000 πίναμε φτηνές μίξεις, όπου η αγαύη ήταν λίγο παραπάνω από το μισό, και το υπόλοιπο — αλκοόλ ζάχαρης και καραμέλα; πραγματικά δεν μπορούσες να την πιεις χωρίς αλάτι. Αλλά αν στη ετικέτα γράφει «100% agave», έχετε μπροστά σας ένα άλλο ποτό: χορτώδες, πιπεράτο, με ελαφριά γλυκύτητα ψημένης αγαύης. Αυτή την τεκίλα δεν την τρώμε — την ανακατεύουμε, και αντέχει εξαιρετικά σε αυτό.
Δύο λέξεις που πρέπει να ξέρετε είναι οι βλάνκο και ρεποσάδο. Η βλάνκο (ή αλλιώς σίλβερ) είναι αδιάφορη, διαφανής, η πιο ειλικρινής: ακούγεται μόνο η αγαύη και το πιπέρι, και είναι ιδανική για οτιδήποτε έχει εσπεριδοειδή και αναψυκτικό. Ο ρεποσάδο «ξεκουράζεται» σε δρύινα βαρέλια από δύο μήνες έως ένα χρόνο και γίνεται πιο μαλακός, με νότες βανίλιας και καραμέλας — με αυτόν δουλεύουν καλά οι βερμούτ, οι λικέρ και οι πικρές. Υπάρχει επίσης το ανιέχο, αλλά για το σπίτι δύο μπουκάλια είναι αρκετά.
Το σημείο αναφοράς για όλους είναι μία — η Μαργαρίτα. Την αποκλείω σκόπιμα από τη συλλογή: την ξέρετε ήδη, και παρακάτω υπάρχει η «σωστή» εκδοχή της από το Σαν Φρανσίσκο, που είναι καλύτερη από την πρωτότυπη. Οι υπόλοιπες εννέα είναι αυτά που πραγματικά πίνουν στο Μεξικό και το Τέξας και που οι μπάρμαν παραγγέλνουν ο ένας από τον άλλο μετά την αλλαγή. Τα συνταγές και οι αναλογίες τις παίρνω από τον κατάλογο 24cocktails.com ακριβώς όπως είναι γραμμένες εκεί. Πάμε από τρία συστατικά σε σοβαρά μπαρικά πράγματα.
1. Παλόμα (Paloma)
Ρωτήστε έναν Μεξικανό τι πίνουν στο σπίτι — θα σας πει όχι «Μαργαρίτα», αλλά «Παλόμα»: θεωρείται ότι είναι το πιο δημοφιλές κοκτέιλ της χώρας. Τεκίλα, αναψυκτικό γκρέιπφρουτ, πάγος — όλα, σαράντα δευτερόλεπτα από το μπουκάλι μέχρι την πρώτη γουλιά. Το πικρό γκρέιπφρουτ ταιριάζει τέλεια με την πιπεράτη βλάνκο, και οι φυσαλίδες κάνουν τη δουλειά τους. Η αλκοολική περιεκτικότητα είναι περίπου 11%, το ποτό για τη ζέστη και για μια μακρά βραδιά. Στην ιστοσελίδα το αναψυκτικό αναγράφεται ως «αναψυκτικό από σταφύλι» — μην τρομάξετε, μιλάμε ακριβώς για αναψυκτικό γκρέιπφρουτ, στο Μεξικό είναι συνήθως το Squirt ή το Jarritos.
Συστατικά
- Αναψυκτικό από σταφύλι (γκρέιπφρουτ) — 90 ml
- Τεκίλα — 45 ml
Πώς να το ετοιμάσετε
- Γεμίστε το ποτήρι κολλίνζ με πάγο.
- Ρίξτε την τεκίλα.
- Προσθέστε το αναψυκτικό γκρέιπφρουτ.
- Ανακατέψτε προσεκτικά.
- Γαρνίρετε με μια φέτα λεμονιού.
Συμβουλή: Αν δεν βρείτε γκρέιπφρουτ σόδα — ανακατέψτε φρέσκο χυμό γκρέιπφρουτ με κανονικό ανθρακούχο νερό μισό-μισό, θα είναι ακόμα πιο τίμιο. Και μια πρέζα αλατιού πάνω στον πάγο πριν από την τεκίλα: δεν κάνει το ποτό αλμυρό, αλλά βγάζει όλη τη πικρή γλυκύτητα από το γκρέιπφρουτ. Έτσι το σερβίρουν στη Γκουανταλαχάρα, και δεν είναι για την ομορφιά.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
2. Ραντς Γουότερ (Ranch Water)
Ένα ποτό από τη Δυτική Τεξάς, που επινοήθηκε από ανθρώπους που είχαν ζέστη και ήταν τεμπέληδες. Η κλασική συνταγή — τεκίλα, λάιμ και παγωμένο μεταλλικό νερό Topo Chico, μεξικάνικο νερό με πολύ κακούς φυσαλίδες; στο ράντσο το έπιναν κατευθείαν από το μπουκάλι, ρίχνοντας λίγο και προσθέτοντας τεκίλα. Η εκδοχή από τον κατάλογο είναι λίγο πιο πλούσια — με μια σταγόνα Κουαντρό και αγαύη, — αλλά στο πνεύμα είναι το ίδιο «τζιν-τόνικ του Τέξας». Η δύναμη είναι αστεία, γύρω στο 9%, πίνεται σαν λεμονάδα.
Συστατικά
- Τεκίλα Blanco (100% αγαύη) — 45 ml
- Χυμός λάιμ (φρέσκος) — 30 ml
- Λικέρ Cointreau triple sec — 15 ml
- Σιρόπι αγαύης — 15 ml
- Αεριούχα μεταλλική νερό Topo Chico — 90 ml
Πώς να το ετοιμάσετε
- Γεμίστε το ποτήρι highball με πάγο.
- Προσθέστε τεκίλα, χυμό λάιμ, Κουαντρό και σιρόπι αγαύης.
- Ανακατέψτε και προσθέστε το μεταλλικό νερό.
Συμβουλή: όλη η ουσία του Ranch Water είναι στους φυσαλίδες, γι' αυτό το νερό πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αεριούχο και παγωμένο. Το Topo Chico είναι σπάνιο για εμάς, ψάξτε για οποιοδήποτε σκληρά αεριούχο μεταλλικό νερό με ουδέτερη γεύση. Θέλετε να είναι ακριβώς όπως στο Τέξας — αφαιρέστε το Κουαντρό και την αγαύη, κρατήστε την τεκίλα, το λάιμ και το νερό.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
3. Μπατάνγκα (Batanga)
Η τεκίλα με κόλα ακούγεται σαν φοιτητική τρέλα, αλλά αυτό το ποτό έχει όνομα, ημερομηνία και δημιουργό. Το 1961, ο Ντον Χαβιέ Δελγκάδο Κορόνα, ιδιοκτήτης του μπαρ La Capilla στην ίδια την πόλη Τεκίλα, έριξε σε έναν πελάτη τεκίλα, λάιμ και κόλα σε ποτήρι με αλμυρή άκρη — έτσι γεννήθηκε η Μπατάνγκα. Το κύριο χαρακτηριστικό — ο Ντον Χαβιέ το ανακάτευε όχι με κουτάλι, αλλά με το ίδιο μαχαίρι που έκοβε το λάιμ. Το μπαρ λειτουργεί ακόμα, το κοκτέιλ φτιάχνεται ακριβώς έτσι. Απλό, τίμιο, περίπου 12% αλκοόλ.
Συστατικά
- Αλάτι — μια πρέζα
- Χυμός λάιμ (φρεσκοστυμμένος) — 12.5 ml
- Τεκίλα Patrón Silver blanco — 60 ml
- Κόλα (π.χ. Coca Cola ή Pepsi Cola) — 105 ml
Πώς να το φτιάξετε
- Στον πάτο του ποτηριού ανακατέψτε το αλάτι με το χυμό λάιμ, ώστε να διαλυθεί το αλάτι.
- Προσθέστε πάγο και τα υπόλοιπα υλικά.
- Ανακατέψτε ελαφρώς.
Συμβουλή: το αλάτι εδώ δεν είναι για το χείλος, αλλά μέσα — διαλύεται στο λάιμ και λειτουργεί ως ενισχυτής γεύσης, αφαιρώντας τη γλυκύτητα της κόλας. Μην το παρακάνετε: μια πρέζα, όχι κουταλιά. Και ανακατέψτε με μαχαίρι, αν θέλετε να το κάνετε πραγματικά: η γεύση δεν αλλάζει, αλλά οι καλεσμένοι θα το θυμούνται.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφίες →
4. Τεκίλα Σανράιζ (Tequila Sunrise)
Ο πιο όμορφος κοκτέιλ της συλλογής και ο πιο «ντίσκο». Θεωρείται ότι η τωρινή εκδοχή — με χυμό πορτοκαλιού και γρεναδίνη — γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο στις αρχές της δεκαετίας του 1970, και γύρω από τον κόσμο την διακίνησε η περιοδεία των Rolling Stones: οι μουσικοί την δοκίμασαν, ερωτεύτηκαν και την παραγγέλνουν σε κάθε πόλη. Η γεύση είναι απλή, σχεδόν παιδική — πορτοκάλι και γλυκύτητα ροδιού, — αλλά η κλίση από το κόκκινο πάτο προς το πορτοκαλί πάνω κάνει τη μισή δουλειά. Περίπου 12%, κοκτέιλ για πάρτι, όπου χρειάζεται να γεμίσεις γρήγορα κάτι όμορφο.
Συστατικά
- Τεκίλα — 2 μερίδες (περίπου 60 ml)
- Χυμός πορτοκαλιού — γεμίστε μέχρι πάνω
- Γρεναδίνη — λίγο, για το στρώμα
Πώς να το ετοιμάσετε
- Γεμίστε το χαϊμπολ με πάγο.
- Ρίξτε την τεκίλα.
- Προσθέστε τον χυμό πορτοκαλιού.
- Προσεκτικά ρίξτε το σιρόπι ροδιού, ώστε να καθίσει στον πάτο.
- Προσεκτικά ανακατέψτε, κυριολεκτικά μια κίνηση, για να πετύχετε το εφέ της ανατολής.
- Γαρνίρετε με μια φέτα πορτοκαλιού και μια κερασιά.
- Σερβίρετε.
Συμβουλή: Ρίξτε το γρεναδίνι με κουτάλι μπαρ ή κατά μήκος του τοιχώματος — είναι βαρύτερο από τον χυμό και θα πάει μόνο του κάτω. Το κύριο λάθος είναι να ανακατέψετε «καλά»: θα προκύψει μια ομοιόμορφη ροζ ζύμη. Μια κίνηση με το κουτάλι από κάτω προς τα πάνω, και φτάνει. Ο χυμός είναι καλύτερα φρεσκοστυμμένος, ο συσκευασμένος κάνει το ποτό επίπεδο.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
5. Κανταρίτο (Cantaritos)
«Κανταρίτο» στα ισπανικά σημαίνει «κανάτα»: στην πολιτεία Χαλίσκο αυτό το κοκτέιλ σερβίρεται σε πήλινα δοχεία, τα οποία πριν το σερβίρισμα τα μουλιάζουν σε νερό — ο πηλός εξατμίζει την υγρασία και ψύχει το ποτό. Μέσα — τεκίλα και τρία εσπεριδοειδή: πορτοκάλι, γκρέιπφρουτ και λάιμ, συν γκρέιπφρουτ σόδα και αλάτι. Είναι η Παλόμα που πήγε στην αγορά και γύρισε με γεμάτες τσάντες. Περίπου 10% αλκοόλ, πολύ υγρού και πολλών βιταμινών — ένα ποτό για μια ζεστή μέρα στην αυλή.
Συστατικά
- Τεκίλα Patrón Reposado — 60 ml
- Χυμός πορτοκαλιού (φρεσκοστυμμένος) — 45 ml
- Χυμός γκρέιπφρουτ (ροζ) — 22.5 ml
- Χυμός λάιμ (φρεσκοστυμμένος) — 15 ml
- Αλάτι — πρέζα
- Σόδα Thomas Henry Pink Grapefruit — 60 ml
Πώς να το ετοιμάσετε
- Αν χρησιμοποιείτε πήλινο δοχείο, μουλιάστε το σε κρύο νερό εκ των προτέρων.
- Γεμίστε το δοχείο ή το ποτήρι κολλίνζ με πάγο και ρίξτε όλα τα υλικά.
- Ανακατέψτε. Είναι πιο βολικό να σερβίρετε με καλαμάκι.
Συμβουλή: το πήλινο δοχείο δεν είναι υποχρεωτικό, το κολλίνζ τα καταφέρνει. Αλλά οι χυμοί πρέπει να είναι φρέσκοι, και οι τρεις: σε ένα ποτό όπου η τεκίλα είναι μόλις 60 ml σε μεγάλο ποτήρι, οι χυμοί είναι η γεύση. Στύψτε τους ακριβώς πριν το σερβίρισμα: σε μία ώρα ο χυμός πορτοκαλιού οξειδώνεται και αρχίζει να πικρίζει.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
6. Μεξικάνικος μούλος (Mexican Mule)
Ο Μοσχοβίτικος μούλ με βότκα είναι γνωστός σε όλους, αλλά η αντικατάσταση της βότκας με τεκίλα έπρεπε να είχε συμβεί εδώ και καιρό. Η τζίντζερ μπύρα καίει, η ρεποσάδο απαντά με απαλή καραμέλα, το λάιμ συνδέει — και γίνεται κατανοητό γιατί χρειαζόμαστε τις χάλκινες κούπες. Ο μούλ είναι ένα από τα πιο ευχάριστα long drinks για το σπίτι: δεν χρειάζεται να ανακατέψεις και να στραγγίξεις, είναι δύσκολο να το χαλάσεις. Αυτόν προτείνω πιο συχνά στους ανθρώπους που «δεν πίνουν τεκίλα».
Συστατικά
- Τεκίλα Patrón Reposado — 60 ml
- Χυμός λάιμ (φρεσκοστυμμένος) — 15 ml
- Σιρόπι ζάχαρης — 10 ml
- Τζίντζερ μπύρα Thomas Henry — 90 ml
Πώς να το ετοιμάσετε
- Ρίξτε την τεκίλα, το χυμό λάιμ και το σιρόπι στην κούπα ή το ποτήρι και ανακατέψτε.
- Γεμίστε το ποτήρι με πάγο μέχρι τα δύο τρίτα.
- Συμπληρώστε με τζίντζερ μπύρα και προσθέστε θρυμματισμένο πάγο μέχρι επάνω.
Συμβουλή: Το τζίντζερ μπύρα (ginger beer) και το τζίντζερ ελ — είναι διαφορετικά πράγματα. Το ελ είναι μια γλυκιά αναψυκτική με μια υπόνοια τζίντζερ, ενώ η μπύρα είναι πικάντικη, με πραγματική ρίζα. Για το Μούλου χρειάζεστε ακριβώς μπύρα, αλλιώς θα βγει γλυκό κομπόστα. Και μην λυπάστε τον πάγο: κανείς δεν αρέσκεται σε ζεστό τζίντζερ.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφίες →
7. Μαργαρίτα Τομμί (Tommy's Margarita)
Αυτή είναι η «σωστή Μαργαρίτα». Στη δεκαετία του 1990, ο Χούλιο Μπερμέχο από την οικογενειακή ταβέρνα Tommy's στο Σαν Φρανσίσκο έβγαλε από τη συνταγή το λικέρ πορτοκαλιού και το αντικατέστησε με σιρόπι αγαύης. Η λογική είναι στέρεα: γιατί να καλύψετε την αγαύη με πορτοκάλι, όταν μπορείτε να την τονίσετε με αγαύη; Έτσι προέκυψε ένα κοκτέιλ πιο καθαρό από την κλασική εκδοχή, και σήμερα σε καλά μπαρ, όταν ακούσουν τη λέξη «Μαργαρίτα», είναι πολύ πιθανό να φτιάξουν ακριβώς την Τομμί. Η αλκοολική περιεκτικότητα είναι περίπου 18%, τρία συστατικά, μηδέν περιττό. Τα bitters για τη Μαργαρίτα στη συνταγή — είναι προαιρετική προσθήκη, χωρίς αυτά όλα λειτουργούν.
Συστατικά
- Τεκίλα Patrón Reposado — 60 ml
- Χυμός λάιμ (φρεσκοστυμμένος) — 30 ml
- Σιρόπι αγαύης — 15 ml
- Bitters για τη μαργαρίτα — μερικές σταγόνες (κατά βούληση)
Πώς να το ετοιμάσετε
- Ανακινήστε όλα τα συστατικά σε σέικερ με πάγο.
- Σουρώστε σε παγωμένο ποτήρι.
Συμβουλή: Ο σιρόπι αγαύης είναι παχύς, σαν μέλι, - αραιώστε τον με νερό 1 προς 1, αλλιώς δεν θα διαλυθεί στο παγωμένο σέικερ και θα καθίσει στον πάτο. Το αλμυρό χείλος - κατά βούληση, ο Μπερμέχο το σερβίρει χωρίς αυτό. Καλύτερα να βάλετε στο ποτήρι έναν μεγάλο κύβο πάγου, παρά μια χούφτα μικρούς: το κοκτέιλ θα παραμείνει κοκτέιλ για περισσότερο χρόνο, και όχι νερό.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
8. Ματαδόρ (Matador)
Ο πρώτος στην επιλογή κοκτέιλ που ανακατεύεται, και όχι που κουνιέται, και ο πρώτος χωρίς ούτε μια σταγόνα χυμού. Τεκίλα, πορτοκαλί κουρασάο και ξηρός βερμούτ σε σχεδόν ίσες αναλογίες, συν μια σταγόνα μεσκάλ για καπνιστή γεύση - στην ουσία, αυτή είναι η μεξικανική εκδοχή του μαρτίνι. Ξηρό, πικάντικο, διαυγές, με άρωμα λεμονιού από πάνω. Περίπου 18% - απεριτίφ, πίνετε αργά, με μικρές γουλιές, πριν το δείπνο. Οι καλεσμένοι που πιστεύουν ότι «η τεκίλα είναι μόνο Μαργαρίτα», συνήθως σπάνε σε αυτό.
Συστατικά
- Τεκίλα Patrón Reposado - 25 ml
- Λικέρ Orange Curaçao - 25 ml
- Βερμούτ Martini Extra Dry - 30 ml
- Μεσκάλ Del Maguey VIDA - 2.5 ml
Πώς να ετοιμάσετε
- Ανακατέψτε όλα τα υλικά σε ένα σέικερ με πάγο.
- Σουρώστε σε ένα παγωμένο ποτήρι coupe.
- Γαρνίρετε με φλούδα λεμονιού.
Συμβουλή: 2.5 ml μεσκάλ — είναι λιγότερο από ένα κουταλάκι του γλυκού, και δεν είναι τυπογραφικό λάθος: χρειάζεται ως καρύκευμα, όχι ως συστατικό. Αν δεν έχετε μεσκάλ — απλά παραλείψτε το, ο Ματαδόρ θα βγει έτσι κι αλλιώς. Αλλά το βερμούτ πρέπει να είναι φρέσκο: μια ανοιγμένη φιάλη ζει στο ψυγείο για ένα μήνα, μετά είναι ήδη ξύδι, και στο κοκτέιλ χωρίς χυμό ακούγεται αμέσως.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
9. Τεκίλα Σάουερ (Tequila Sour)
Το Σάουερ είναι τύπος, όχι συνταγή: δυνατό, ξινό, γλυκό, ανακινήστε. Με ουίσκι γίνεται Ουίσκι Σάουερ, με τεκίλα — αυτό εδώ. Το λεμόνι λειτουργεί με την αγαύη εξίσου καλά με το συνηθισμένο λάιμ, και η ζάχαρη σε σκόνη αντί για σιρόπι δίνει λίγο πιο πυκνή υφή. Αυτό είναι ήδη πλήρης δουλειά μπαρ: σέικερ, πάγος, σουρωτήρι. Η δύναμη είναι γύρω στο 25%, το κοκτέιλ είναι κοντό και σοβαρό — για δύο-τρεις γουλιές, για μια αργή βραδιά, όχι για ζέστη.
Συστατικά
- Τεκίλα — 60 ml
- Χυμός λεμονιού — χυμός 1/2 λεμονιού
- Ζάχαρη άχνη — 5 ml
- Λεμόνι — 1/2 φέτας (για διακόσμηση)
- Βύσσινο — 1 τμχ.
Πώς να το ετοιμάσετε
- Στο σέικερ ανακατέψτε τη τεκίλα, το χυμό λεμονιού και τη ζάχαρη άχνη.
- Προσθέστε πάγο.
- Ανακινήστε καλά.
- Σουρώστε σε ποτήρι για σάουερ.
- Διακοσμήστε με μισό λεμόνι και βύσσινο.
- Σερβίρετε αμέσως.
Συμβουλή: ανακινήστε για πολύ καιρό και με μίσος, για περίπου δεκαπέντε δευτερόλεπτα, μέχρι ο σέικερ να καλυφθεί με πάγο: το σαουέρ χρειάζεται και ψύξη, και αραίωση, και μια ελαφριά κρέμα από πάνω. Θέλετε πιο πηχτή κρέμα — προσθέστε στον σέικερ το ασπράδι ενός αυγού και ανακινήστε πρώτα χωρίς πάγο, μετά με πάγο. Και «5 ml ζάχαρης» — είναι κυριολεκτικά ένα κουταλάκι του τσαγιού, δεν χρειάζεται περισσότερη.
Πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
10. Οαχάκα Όλντ Φάσιον (Oaxaca Old-Fashioned)
Το φινάλε και ο πιο σοβαρός αριθμός. Το 2007, ο Φιλ Γουόρντ από το μπαρ Death & Co της Νέας Υόρκης πήρε τη συνταγή του Όλντ Φάσιον — δυνατό, ζάχαρη, πικρά — και αντικατέστησε το ουίσκι με ρεποσάδο και μεσκάλ. Βγήκε ένα από τα κύρια κοκτέιλ της σύγχρονης μπαρ κλασικής: ο καπνός του μεσκάλ, η καραμέλα της παλαιωμένης τεκίλας, τα σοκολατένια πικρά και η καμμένη φλούδα πορτοκαλιού από πάνω. Δυνατό, περίπου 25%, πυκνό, αργό — κοκτέιλ για το τέλος της βραδιάς, όταν οι καλεσμένοι έχουν φύγει, αλλά η φιάλη όχι ακόμα. Συναρμολογείται απευθείας στο ποτήρι, αλλά απαιτεί υπομονή.
Συστατικά
- Τεκίλα Patrón Reposado — 45 ml
- Μεσκάλ Del Maguey VIDA — 15 ml
- Σιρόπι αγαύης — 7.5 ml
- Σοκολατένια πικρά Bob's — 4 σταγόνες
Πώς να το ετοιμάσετε
- Ρίξτε την τεκίλα σε ένα ποτήρι όλντ φάσιον με τρία κύβους πάγου και ανακατέψτε.
- Προσθέστε τα υπόλοιπα υλικά, ρίξτε περισσότερα παγάκια και ανακατέψτε ξανά.
- Προσθέστε κι άλλο πάγο και ανακατέψτε για τρίτη φορά.
- Στύψτε πάνω από το ποτήρι το λάδι από τη φλούδα πορτοκαλιού (μπορείτε να το κάνετε με τη φωτιά ενός αναπτήρα) και βάλτε τη φλούδα στο ποτήρι.
Συμβουλή: τρεις φορές με πάγο — δεν είναι τελετουργία για την τελετουργία: το Όλντ Φάσον ανακατεύεται «για αραίωση», και κάθε μερίδα πάγου δίνει τις δικές της σταγόνες νερού. Περίπου δέκα δευτερόλεπτα σε κάθε βήμα, όχι παραπάνω. Αν δεν έχετε σοκολατένια bitters — πάρτε την Αγκοστούρα, θα είναι λίγο διαφορετικό, αλλά σωστό ποτό. Η φλεγόμενη φλούδα — για το άρωμα, όχι για τη φωτιά: σφίξτε την φλούδα πάνω από τη φλόγα, το λάδι θα φουντώσει για μια στιγμή και θα καθίσει στην επιφάνεια.
Ο πλήρης συνταγή με φωτογραφία →
Δέκα κοκτέιλ — και κανένα με αλάτι στο χέρι. Ξεκινήστε με την Παλόμα και την Μπατάνγκα: θα συγχωρήσουν οποιοδήποτε λάθος και θα δείξουν πώς ακούγεται η τεκίλα χωρίς περιττό θόρυβο. Όταν το χέρι σας συνηθίσει στον τζίγκερ, προχωρήστε στη Μαργαρίτα Τόμι και τον Σάουερ, ενώ το Οαχάκα Όλντ Φάσον αφήστε το για το βράδυ, όταν δεν χρειάζεται να βιαστείτε. Και το κυριότερο: αν η τεκίλα απαιτεί αλάτι και λεμόνι για να την καταπιείτε, — είναι κακή τεκίλα. Η καλή ζητά μόνο πάγο.
Σημειώστε τις φιάλες στη ράφι σας — η ιστοσελίδα θα δείξει τι μπορείτε να αναμίξετε αμέσως →